လြယ္လြယ္ကူကူ www.mydaydream.co.nr နဲ႕လည္းရျပီေနာ္
လာလည္တဲ႕သူအားလုံးေက်းဇူး…
{December 10, 2008} ေနာက္တစ္မ်ိဳး
{December 10, 2008} အထူးေၾကာ္ျငာခ်က္
ယေန႕မွစ၍ေန႕အိပ္မက္ဘေလာ႕ကို http://mydaydream.iblogger.orgတြင္၀င္ေရာက္ၾကည္႕ရႈႏုိင္ပါျပီ။
(ဆီပုံးလည္းရျပီေနာ္၊ ေျပာခ်င္တာသာေျပာၾကေတာ႕၊ themeလည္းေျပာင္းထားတယ္၊ postေတြလည္း တင္ဦးမွာ)
{December 9, 2008} ျပန္လည္ေခ်ပျခင္း
ဘေလာ႕ကိုကို၊ ညိဳတုိတုိ
အလိုလန္႕လိုေျပး။
ဖက္တီးပုတ္ရယ္၊ ပိန္ရွည္ကြယ္
တကယ္အထာေပး။
ဘေလာ႕မမ၊ လာပါဗ်
ခယသူေခၚေသး။
ေရးစရာမရွိ၊ အပ်င္းပိ
ဖတ္ၾကည္႕အိပ္ငိုက္ေဆး။
ကၽြန္ေတာ္ခန္႕ေခ်ာ၊ လူပ်ိဳေခ်ာ
အေျပာခ်ိဳပါသေလး
ဘာေၾကာင္႕အေျပာခ်ိဳ၊ စဥ္းစာလို
ဒီလိုအေျဖေလး။
နဖူးကေမာက္၊ ရူပါေပ်ာက္
ခါးေကာက္ဗုိက္ပူေသး။
၀က္ျခံထူလပ်စ္၊ အပီညွစ္
အသစ္ထပ္ထြက္ေပး။
ဒါေၾကာင္႕မုိ႕သုံး၊ စကားလုံး
ကြယ္ဖုံးရူပါေလး၊
အေဟး…ေဟး…ေဟး။
(ကိုအိမ္ေရးထားလုိ႕ ျပန္ေရးရတာေနာ္….)
(ျပန္လည္ေခ်ပေနာက္ေျပာင္က်ီစယ္ျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ ပုဂၢိဳလ္ေရးနစ္နာလုိစိတ္မရွိေၾကာင္း….)
{December 7, 2008} အပ်င္းေျပေန႕ရက္မ်ား
Y.U.F.Lမွ အပ်င္းေျပေန႕ရက္မ်ား
Canteenသည္ ကၽြန္မတုိ႕၏ ဧည္႕ခန္းျဖစ္ပါသည္။ အနားယူရာေနရာလည္းျဖစ္၍ အျခားေက်ာင္းမွလူမ်ားအားလုံးကို ဧည္႕ခံရာေနရာလည္း ျဖစ္ေသာေၾကာင္႕ပင္။ သို႕ဆုိလွ်င္ စာၾကည္႕တုိက္က… စာၾကည္႕တုိက္က (ဆရာ၊ဆရာမမ်ား မၾကားေအာင္ေျပာရလွ်င္ေတာ႕…) အိပ္ခန္းျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ အတန္းမတက္ခ်င္တုိင္း စာၾကည္႕တုိက္တြင္ သြားသြားငုိက္တတ္ၾကေသာေၾကာင္႕ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႕အျပင္ စာၾကည္႕တုိက္သည္ အတန္းေျပးရန္ အေကာင္းဆုံးေသာ ပုန္းခုိရာလည္း ျဖစ္ပါသည္။ tutorialရွိလွ်င္ေတာ႕ စာက်က္ရန္အေၾကာင္းျပ၍ ေကာင္းသည္ေပါ႕။
မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ ကၽြန္မတုိ႕အလြန္ေသာင္းက်န္း၍ ေကာင္းပါသည္။ ကၽြန္မတို႕ဆိုသည္မွာလည္း canteenထုိင္လိုက္၊ အျပင္ခုိးထြက္လိုက္၊ အတန္းေျပးလိုက္ သာလုပ္တတ္ၾကသူမ်ားျဖစ္ပါသည္။ စဥ္းစားၾကည္႕လွ်င္ ေပ်ာ္ဖုိ႕ေတာ႕ေကာင္းပါသည္။
ညေနညေနေက်ာင္းဆင္းလွ်င္ စာက်က္မည္ဟုအေၾကာင္းျပကာ စာအုပ္ေလးေတြ လက္မွာကိုင္၍ နည္းမ်ိဳးစုံကစားၾကသည္။ ဘာမွန္းမသိေသာ ေဘာပင္လွည္႕တမ္းလည္းပါသည္။ လူရွင္ေသာေန႕မ်ိဳးတြင္ LRCေရွ႕တြင္ပင္ ခုိတြန္းတမ္းကစားေကာင္း၍ ေျခမကြဲဖူးသည္လည္း ရွိသည္။ တစ္ေယာက္ဆုိလွ်င္ လက္တြဲျဖဳတ္တမ္းကစားရင္းမွ လက္ပြန္းသြားဖူးသည္။
သုိ႕ေသာ္လည္း မမႈပါ။ အေသာင္းက်န္းဆုံးဘြဲ႕ကိုသာ မက္ေမာၾက၍ျဖစ္မည္။ တစ္ခါတစ္ရံေပါက္ကရ ထလုပ္ရန္လည္း ၀န္မေလးၾကပါ။ အရင္းထက္၀က္ေက်ာ္ခန္႕ အျမတ္တင္၍ ကဗ်ာစာအုပ္လည္း ေရာင္းဖူးသည္။ သိသိ၊ မသိသိ အတင္းထိုးေရာင္းနည္းမ်ိဳးႏွင္႕ စီးပြားရွာခဲ႕ၾက၍ ကၽြန္မတို႕ သုံးေလးရက္ခန္႕ သူေ႒းျဖစ္ဖူးပါသည္။ ဖတ္စာအုပ္ထဲတြင္ ေသြးအုပ္စုအေၾကာင္းသင္ရေတာ႕ ေတြ႕သမွ်လူကို ဘာေသြးလဲခန္႕မွန္းျပီး သြားေမးကာ အူေၾကာင္ေၾကာင္လည္း သြားလုပ္တတ္ၾကသည္။ culture showဆုိလွ်င္လည္း တစ္ေယာက္မွ်မျငင္း၊ ပါလိုက္သည္ခ်ည္း။ ကီမိုႏုိႏွင္႕ ခပ္ဆင္ဆင္တူေသာ ယူခတမ်ား၀တ္၍ စင္ေပၚတက္ၾကသည္။ ျပဇာတ္ကၾကသည္။ ျပိဳင္စရာဆုိင္စရာရွိလွ်င္လည္း ဂ်ပန္ေမဂ်ာအေကာင္းဆုံး၊ ဂ်ပန္ေမဂ်ာအေတာ္ဆုံး။ တျခားေမဂ်ာတစ္ခုခုကမ်ား ကိုယ္႕ထက္သာသြားလွ်င္ေတာ႕ တစ္ဖ်စ္ဖ်စ္တေတာက္ေတာက္ ေရရြတ္၍မျပီးေတာ႕(ကၽြန္မတုိ႕၏ လက္စြဲေဆာင္ပုဒ္က “ငါတုိ႕ေအာင္ျမင္ျပီး သူမ်ားတကာေတြ က်ရႈံးပါေစတဲ႕”)။ ထုိအခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ေတာ႕ ဆရာမ်ားႏွင္႕ ၾကည္သာသည္ေပါ႕။
အဲ…ေက်ာင္းေျပးၾကျပီ ဆုိလွ်င္ေတာ႕ အေျခအေနၾကည္႕ၾကရျပီ။ ဆရာမျမင္ေအာင္ ခုိးထြက္ရသည္ႏွင္႕။ အတန္းလုိက္ၾကီး ေပ်ာက္သြားဖူး၍လည္း ျပန္ေတာင္းပန္ရသည္မ်ိဳးလည္းရွိသည္။ စိတ္ကူးေပါက္လွ်င္ေတာ႕ မုိးရြာေသာေန႕မ်ိဳးတြင္ ေလးငါးေျခာက္ေယာက္ေလာက္ ဖိနပ္လဲစီးၾကသည္။ တစ္ေယာက္ႏွင္႕တစ္ေယာက္ ဆင္တစ္ဖက္၊ ျမင္းတစ္ဖက္ျဖစ္ေအာင္စီးရင္း ထုိအတုိင္းပင္ မရွက္မေၾကာက္ တစ္ခန္း၀င္တစ္ခန္းထြက္သြားလာၾကသည္မွာလည္း ကၽြန္မတုိ႕ပင္။ မုိးရြာၾကီးထဲတြင္ပင္ ထီးမလုံမေလာက္နဲ႕ လမ္းေလွ်ာက္ျပီးmainေရွ႕က ၀က္သားတုတ္ထုိးလည္း သြားစားဖူးသည္။ ဆလြန္းတစ္စီးထဲတြင္ လူဆယ္႕ႏွစ္ေယာက္ဆံ႕ေအာင္လည္း စီးဖူးသည္။
အျမဲတမ္းၾကီး စည္းလုံးေနၾကသည္ေတာ႕လည္း မဟုတ္။ သူဟုိေနရာသြားလွ်င္ ငါ႕ကိုမေခၚ၍၊ ငါသည္ဟာလုပ္လွ်င္ သူ႕ကိုမေျပာ၍ ထခ်ၾကသည္ကလည္း မနည္းမေနာ။ သို႕ေသာ္လည္း အခ်ိန္ျပည္႕ေတာ႕ မေခၚမေျပာဘဲ မည္သူကေနႏုိင္မည္နည္း။ တစ္ေယာက္ေယာက္ အျခားအတန္းမွလူမ်ားႏွင္႕ ျပႆနာတက္ျပီဆိုပါစုိ႕။ ၀ိုင္း၀န္းေျဖရွင္းေပးရန္ မည္သူမွ် ၀န္မေလးၾက။ အထူးသျဖင္႕ tutorialေျဖခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ အလြန္စည္းလုံး၍ေကာင္းသည္။
မွတ္မွတ္ရရမ်ား၊ အမွတ္တမဲ႕မ်ားက ေရတြက္၍ပင္မကုန္။ ဆရာကန္ေတာ႕ပြဲေန႕မ်ိဳးဆိုလွ်င္ သိပ္ေပ်ာ္သည္။ (အဓိကက စာမသင္ရ၍ျဖစ္ပါသည္။) မုိးလင္းကတည္းက ေက်ာင္းေရာက္ေနၾကျပီ။ တစ္ရက္ၾကိဳ၍ မႈတ္ထားေသာ(အမွန္က ေဖာက္ထားသည္က ခပ္မ်ားမ်ား)ပူေဖာင္းမ်ားႏွင္႕ ဆရာကန္ေတာ႕ပြဲလုပ္မည္႕ အခန္းကို အလွဆင္ၾကသည္။ အခမ္းအနားမွဴးလုပ္ေသာ ေက်ာင္းသူက အျခားဆရာ၊ဆရာမမ်ားအားလုံးကို အမွာစကားေျပာၾကားရန္ ပန္ၾကားျပီး ကိုယ္႕႒ာနမွဴးကို ေမ႕ေနခဲ႕သည္ကေတာ႕ ဟာသပင္။ ဆရာ၊ဆရာမမ်ား သုံးေဆာင္ေနၾကခ်ိန္တြင္ေတာ႕ ေက်ာင္းသားအားလုံးက ပိုေသာမုန္႕မ်ားနားတြင္ ရစ္သီရစ္သီႏွင္႕။ ျပီးလွ်င္ သူ႕ထက္ငါအရင္ လုစားၾကရသည္ကလည္း မေမ႕ႏုိင္စရာ။
ရွိပါေသးသည္။ ရန္ကုန္ ေရၾကီးေသာေန႕က စာေမးပြဲေျဖရသည္။ ေမဂ်ာဘာသာပထမဆုံးေန႕။ စာေမးပြဲက တစ္နာရီစသည္။ ကၽြန္မက ၁၂နာရီခြဲ၌ အင္းလ်ာလမ္းထိတ္တြင္ ပိတ္ေနျပီးမထြက္ႏုိင္ေတာ႕၍ အေတာ္ပင္စိတ္ဆင္းရဲေနသည္။ ခဏေနေတာ႕ သူငယ္ခ်င္းသုံးေယာက္ကိုေတြ႕လုိက္ရ၍ အေျပးအလႊား ဆင္းလိုက္သြားရသည္။ ခဏေနေတာ႕ေနာက္တစ္ေယာက္ ေရာက္လာသည္။ မတိုင္ပင္ထားဘဲ မုိးရြာၾကီးထဲတြင္ ေက်ာင္းသုိ႕ လမ္းေလွ်ာက္လာၾကသည္။ လုံခ်ည္လည္းစုိ၊ ဆံပင္လည္းစုိ၊ အကုန္စို။ ေျဖရမည္႕စာဆုိသည္က ဘယ္နားေနမွန္းမသိ။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ႕ တစ္နာရီခြဲေတာ႕မည္။ ကိုယ္႕ထက္ေနာက္က်သူမ်ားကလည္း တစ္ပုံတစ္ပင္။ ႒ာနမွဆရာမမ်ားက လုံခ်ည္အစိုမ်ားကို လဲေစသည္။ စာေမးပြဲေျဖေနခ်ိန္တြင္ ဆရာမက ေဆးႏွင္႕ေရေႏြးလုိက္တုိက္ေပးသည္ကေတာ႕ တကယ္႕ၾကင္နာမႈ၏ ျပယုဂ္ျဖစ္ပါသည္။ စိတ္ေအးေအးထားေျဖရန္လည္း အားေပးေပးေသးသည္။ မီးပ်က္ေန၍ ဖေယာင္းတုိင္ေလးမ်ားသည္ ေအးစက္ေနသည္႕လက္မ်ား မီးကင္ရန္ ျဖစ္ကုန္သည္။ လင္းထိန္ေနေသာ စာေျဖခန္းကိုၾကည္႕ရင္း “သူမ်ားေတြက candle dinnerပဲ စားဖူးတာ၊ ငါတုိ႕က candle examေတာင္ ေျဖဖူးျပီ”ဟု မဆီမဆုိင္ ဂုဏ္ယူမိေသးသည္။
အခုေက်ာင္းဖြင္႕လွ်င္ေတာ႕ ပိုေပ်ာ္စရာေကာင္းမည္ဟု ထင္ပါသည္။ ႏွစ္ေယာက္က သူငယ္ခ်င္းဘ၀မွ ခ်စ္သူမ်ားအျဖစ္ ရာထူးတက္သြား၍ ျဖစ္သည္။ ေတြးၾကည္႕လွ်င္ေတာ႕ ေက်ာင္းသားဘ၀ကို ေက်နပ္ဖုိ႕ေကာင္းပါသည္။
(ေက်ာင္းဖြင္႕ျပီးသည္အထိ ဒီစာစုေလးကိုမပို႕ႏုိင္ေသး၍ ဆက္လက္လွ်ာရွည္ရျပန္ပါသည္။) တတိယႏွစ္တစ္ျဖစ္လည္း ေနာက္ဆုံးႏွစ္သည္ ကၽြန္မတုိ႕အတြက္ ရန္သူမ်ားသာျဖစ္ပါသည္။ ဂ်ပန္စာမ်ားႏွင္႕သာ ဘ၀လုပ္ေနရေသာအခ်ိန္မ်ားတြင္ ကြန္ပ်ဴတာအခ်ိန္ေလးသည္ အသက္ကယ္ေဆးျဖစ္လာပါသည္။ အမွန္ေတာ႕ ေက်ာင္းေျပး၍ေကာင္းလြန္းေသာေၾကာင္႕ပင္။ အသက္ၾကီးလာျပီဟူ၍ ၀မ္းနည္းရသည္႕ေန႕မ်ားကလည္း ကုေဋကုဋာ….။ ေက်ာင္းျပီးလွ်င္ လူငယ္မ်ားဟု အျမင္ခံရေတာ႕မည္မဟုတ္ေခ်။
ယမန္ေန႕က ေက်ာင္းတြင္ ရွားရွားပါးပါး သီခ်င္းသင္ေပးသည္။ ဆုိရသည္႕သီခ်င္းကလည္း “သူငယ္ခ်င္းသုံေယာက္၏ဓာတ္ပုံ”တဲ႕။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ငိုသြားရသည္အထိ ဟတ္ထိခဲ႕ေသာ သီခ်င္းျဖစ္ပါသည္။ ေနာက္ဆုံးေန႕ဆရာကန္ေတာ႕ပြဲေန႕ေရာက္လွ်င္ ထုိသီခ်င္းဖြင္႕၍ ငိုၾကလိမ္႕မည္ဟု တစ္ေယာက္က ေဟာခ်က္ထုတ္ရေလာက္ေအာင္ပင္။ သီခ်င္းစာသားထဲကအတုိင္း “ေက်ာင္းျပီးသြားခ်ိန္ထိ ေတာက္ေလွ်ာက္သူငယ္ခ်င္း”မ်ားသာျဖစ္လုိပါသည္။
ေနာက္ဆုံးႏွစ္၏ ေနာက္ဆုံးစာသင္ႏွစ္၀က္သုိ႕ ေရာက္လာခ်ိန္တြင္ေတာ႕ ရန္လည္းသိပ္မျဖစ္လို႕ေတာ႕ပါ။ ၾကည္႕မရသူမ်ားကုိလည္း အျပစ္မဆုိခ်င္ေတာ႕ပါ။ ကၽြန္မတုိ႕ ခြဲရေတာ႕မည္မဟုတ္ပါလား။ ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္ေလးမ်ားကို အေပ်ာ္ဆုံးႏွင္႕အမွတ္တရဆုံးျဖစ္ေအာင္ ကုန္ဆုံးသြားလိုပါသည္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလုံးႏွင္႕ ဆရာဆရာမမ်ားအားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
{December 5, 2008} ေသြးအုပ္စုေတြဘယ္လိုလဲ
လူေတြရဲ႕ စိတ္ကိုခြဲျခားဖို႕ဆိုတာ ခက္လြန္းအားၾကီးပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ အဲဒီခက္တာကိုပဲလုိခ်င္ဖို႕ ဒီလူကဘယ္လို၊ ဟုိလူကဘယ္သို႕ဆိုျပီး ခြဲျခားေျပာတတ္ၾကတယ္မဟုတ္လား။ အခုသူငယ္ခ်င္းတို႕ကို လူ႕သေဘာသဘာ၀ကို အၾကမ္းဖ်ဥ္းခြဲႏိုင္မယ္႕ နည္းလမ္းေလး တစ္ခုမွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္။ နည္းနည္းေတာ႕ ထူးျခားတယ္။ ဒီနည္းလမ္းကို သံုးဖုိ႕ဆိုရင္ ကိုယ္သိခ်င္တဲ႕လူရဲ႕ ေသြးအုပ္စုကို သိမွရမွာ။ အထင္မေသးနဲ႕ေနာ္။ လက္ေတြ႕စမ္းထားတာ ၁၀၀မွာ ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ပဲ မွားေသးတယ္။ ေအာက္မွာေရးထားတာေတြကို အလြတ္မွတ္ျပီး ကိုယ္နဲ႕ခင္တဲ႕သူေတြကို ဘာေသြးလဲ လိုက္ေျပာၾကည္႕ေလ။ မွန္သြားရင္ ေတာ္ေတာ္အထင္ၾကီးခံရမွာေနာ္။ ကဲ…စျပီ။
Aေသြး
ေအေသြးပိုင္ရွင္ေတြက ေစ႕စပ္ေသခ်ာသူေတြပါတဲ႕။ အရာရာကုိ စနစ္တက်၊ သပ္သပ္ရပ္ရပ္လုပ္ကိုင္လိုျပီး လူ႕က်င္႕၀တ္ေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆုံးလိုက္နာၾကပါတယ္တဲ႕။ လူမႈေရးစည္းကမ္းေတြ၊ လူ႕ေဘာင္အသုိင္းအ၀ုိင္းေတြကို အလြန္ဂရုစိုက္တတ္ၾကသူေတြတဲ႕။ လြယ္လြယ္ကူကူ ဥပမာေပးရရင္ေတာ႕…ေအေသြးပိုင္ရွင္ေတြက စာေမးပြဲရွိျပီးဆုိတာနဲ႕ စာက်က္ဖုိ႕ျပင္လိမ္႕မယ္။ သူတုိ႕ရဲ႕ ဖတ္စာအုပ္ေတြမွာ စာရွင္းျပထားတာကို မွတ္ထားတာကလြဲျပီး တျခားဘာအရာမွ ေတြ႕ရမွာမဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ျပီး ဆရာဆူမွာတုိ႕၊ ေက်ာင္းေနာက္က်မွာတို႕ကို ေတာ္ေတာ္စိုးရိမ္တတ္ၾကတဲ႕သူေတြေပါ႕။ သမားရုိးက်ဆန္ျပီးေတာ႕ စာမွန္မွန္က်က္တဲ႕သူေတြ၊ အလုပ္အေၾကြးမထားတဲ႕သူေတြ၊ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ မေနတတ္တဲ႕သူေတြေတြ႕ရင္ ေအေသြးလို႕သာမွန္းလိုက္ေတာ႕။ ေၾသာ္…ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ၈၀ရာႏႈန္းက ေအေသြးပိုင္ရွင္ေတြပါတဲ႕။
Bေသြး
သူတုိ႕က်ေတာ႕ ခုနကေအေသြးေတြနဲ႕ ဆန္႕က်င္ဘက္။ ဘာကိုမွ အေရးမထားဘူး။ သူတုိ႕လုပ္ခ်င္တာပဲ စိတ္၀င္စားတယ္။ မလုပ္ခ်င္ဘူးဆုိရင္ ေတာ္ရုံတန္ရုံ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ဂရုမစိုက္တတ္ၾကဘူးတဲ႕။ လူမႈေရးေတြ၊ ပတ္၀န္းက်င္ေတြကိုလည္း ေခါင္းထဲမွာ သိပ္မေတြးဘဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနတတ္တဲ႕သူေတြက ဘီေသြးပိုင္ရွင္ေတြေပါ႕။ ဒါေပမဲ႕ ဘီေသြးပိုင္ရွင္ေတြမွာ သူတစ္ပါးကို ျမင္တတ္ၾကတဲ႕ အျမင္စိတ္ကူးေတြရွိၾကပါတယ္တဲ႕။ ဥပမာ…မနက္ျဖန္လို စာေမးပြဲရွိတာေတာင္ ဒီေန႕ဂိမး္ေဆာ႕ေနႏုိင္တဲ႕သူ၊ အလုပ္ျပဳတ္မွာေတြ၊ ေက်ာင္းထုတ္ခံရမွာေတြကို သိပ္မေၾကာက္တတ္တဲ႕သူ၊ သပ္သပ္ရပ္ရပ္မရွိဘဲ သူတို႕ေပ်ာ္သလုိေနတတ္ၾကသူေတြက ဘီေသြးပိုင္ရွင္ေတြေပါ႕။ အႏုပညာသမားေတြ၊ ေ၀ဖန္ေရးဆရာေတြထဲမွာ ဘီေသြးကအမ်ားဆုံးပဲတဲ႕။
Oေသြး
ဒီေသြးကေတာ႕ ဆရာၾကီးေသြး။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ႕ ဒီေသြးပိုင္ရွင္ေတြက သူမ်ားကိုဦးေဆာင္ရမွ ေက်နပ္တတ္ၾကတယ္တဲ႕။ အေပါင္းအသင္းစိတ္ရွိျပီး ေအးေအးေဆးေဆးေနလိုတဲ႕အခါမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္ၾကပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ႕လည္း နည္းနည္းေတာ႕ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ခ်င္ၾကတယ္တဲ႕။ သူတုိ႕ေျပာတာမွအမွန္လို႕ ယူဆခ်င္ၾကတာလည္း ဒီအုိေသြးအုပ္စု၀င္ေတြပါပဲ။ ကိုယ္႕အေပါင္းအသင္းေတြထဲမွာ သူမ်ားကိုဆရာလုပ္တတ္တဲ႕ အက်င္႕ရွိေနတဲ႕သူေတြကိုေတာ႕ အုိေသြးလုိ႕သာစြပ္စြဲလိုက္ေတာ႕။ သူတုိ႕က်ေတာ႕ ေက်ာင္းဆရာေတြ၊ ေခါင္းေဆာင္ေတြအျဖစ္မ်ားၾကတယ္ေလ။ ျမန္မာျပည္မွာေတာ႕ အုိေသြးပိုင္ရွင္အမ်ားဆုံးလို႕ ထင္ရပါတယ္။
ABေသြး
ဒီေသြးပိုင္ရွင္ေတြကေတာ႕ ရွားလည္း အရွားဆုံး။ ထူးလည္းအထူးဆန္းဆုံးပဲ။ သူတို႕မွာ ေအေရာ၊ ဘီေရာေပါင္းထားတဲ႕ အရည္အေသြးေတြ ရွိေနတတ္ၾကတယ္တဲ႕။ ဘီေတြထက္ေတာင္္ပိုျပီး ဘာကိုမွမမႈၾကဘူးတဲ႕။ ေအေတြလုိပဲ စနစ္တက်လည္း လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ အခန္းထဲမွာ ဒီလူကေတာ႕ လူတစ္မ်ိဳးပဲလုိ႕ေတြးမိရင္ အဲဒီလူကေအဘီေသြးပိုင္ရွင္ျဖစ္ဖုိ႕ မ်ားေနပါျပီ။ ေသြးအုပ္စု၀င္ေတြအားလုံးထဲမွာ အရွားဆုံးေသြးပါ။
အုပ္စုေတြမတူသလို ေအနဲ႕ဘီနဲ႕က မတည္႕ၾကပါဘူးတဲ႕။ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ အက်င္႕ခ်င္းက ဘာမွမဆုိင္ေတာ႕ အဆင္မေျပပါဘူးတဲ႕။ ေအကသပ္သပ္ရပ္ရပ္ေန၊ ဘီကလုိက္ဖြနဲ႕ ထျငင္းၾကေရာတဲ႕။ အဲ…အုိနဲ႕ဘီနဲ႕ က်ေတာ႕ သိပ္တည္႕ၾကျပန္ေရာ။ အုိက သူလုပ္ခ်င္သလိုဆရာလုပ္။ ဘီကလည္း သူမလုပ္ရရင္ျပီးေရာ၊ အားရပါးရေထာက္ခံနဲ႕ သိပ္တည္႕ၾကသူေတြေပါ႕။ ေအဘီေတြကေတာ႕ အာလုံးက တစ္မ်ိဳးပဲဆုိတဲ႕ အျမင္နဲ႕ၾကည္႕ခံရသူေတြဆုိေတာ႕ ေျပာစရာမလိုေတာ႕ဘူးေပါ႕ေနာ္။
ဒီအယူအဆက ဂ်ပန္ေတြရဲ႕အယူအဆေတြပါ။ ျမန္မာျပည္မွာ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ခင္သြားရင္ ဘာေန႕သားလဲလို႕ေမးျပီး အက်င္႕ေတြမွန္းတတ္ၾကသလိုမ်ိဳး၊ သူတို႕ေတြကလည္း မိတ္ဆက္တာနဲ႕ ဘာေသြးလဲအရင္ေမးတတ္ၾကသူေတြပါ။ သူတုိ႕ဆီမွာ အလုပ္ေလွ်ာက္ရင္ ေသြးအမ်ိဳးအစားကိုပါ ထည္႕ေရးရပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ အလုပ္တစ္ခုနဲ႕ ကိုက္၊မကိုက္ဆိုတာကို ေသြးအုပ္စုကိုပါထည္႕စဥ္းစားတဲ႕ သေဘာပါ။ ဘာေသြးျဖစ္ျဖစ္ အေရးၾကီးတာ ကုိယ္က်န္းမာ၊ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႕မဟုတ္လား။ ကဲပါ…ေဘးကလူေတြကိုလုိက္ျပီး ဘာေသြးပိုင္ရွင္ျဖစ္မလဲ ခန္႕မွန္းလိုက္ၾကပါဦး။ သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေတြရရင္လည္း ဘာေသြးလဲေမးၾကည္႕ျပီး အက်င္႕စရုိက္ကို ၾကိဳမွန္းလို႕ရတာေပါ႕။
{December 4, 2008} ျဖစ္ပုံက…
အဟင္႕…၀မ္းနည္းလိုက္တာ၊ ဘေလာ႕ေလးျပင္ခ်င္ပါတယ္ဆုိမွ ကြန္နတ္ရွင္က မေကာင္းဘူး
စဥ္းစားသာၾကည္႕ၾကေတာ႕ access kit နဲ႕ခ်ိတ္တာ ပထမတစ္ေခါက္က 32.4 kbpsတဲ႕၊ ေနာက္က်ေတာ႕12.6တဲ႕၊ ကဲ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ၊ မုိးခ်ဳပ္တဲ႕အထိပဲ ေစာင္႕ျပီးအိပ္ေရးပ်က္ခံရေတာ႕မယ္၊ ခုမွဘေလာ႕ေလးေသခ်ာလုပ္ျဖစ္လို႕ ေမ်ာက္အုန္းသီးရသလိုျဖစ္ေနတဲ႕ဟာကို။
ဒါနဲ႕ စကားမစပ္၊ တစ္ခါလာလည္ျပီးရင္ ထပ္လာလည္ၾကပါဦးေနာ္။ မလာခ်င္ေတာ႕ရင္လည္း ညံ႕ေနတဲ႕ေနရာေလးေတာ႕ ေထာက္ျပေပးခဲ႕႔ပါရွင္။ cboxကလည္း ထည္႕လုိ႕မရျဖစ္ေနေတာ႕ meeboထဲမွာပဲ ေပးခဲ႕ၾကပါေနာ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႕။
{December 4, 2008} ခ်စ္ၾကေတာ႕မယ္ဆုိရင္
ရည္းစားထားေတာ႕မယ္လုိ႕ စိတ္ကူးေနျပီဆုိရင္ေတာ႕ ဒီပို႕စ္ေလးက နည္းနည္းေလး အေထာက္အကူျဖစ္မွာပါ။ ကိုယ္တုိင္လည္း ဆရာၾကီးမဟုတ္ေပမယ္႕ အဆင္ေျပလွတဲ႕ အခ်စ္တစ္ခုကို ေ၀မွ်ခ်င္လို႕ပါ။ ဒီပုိ႕စ္က အတည္ထားမယ္႕သူေတြအတြက္ပဲေနာ္။
ပထမဆုံး လူေရြးပါ။ (ဒါေတာ႕ နင္ေျပာမွလားေနာ္။) ဟုတ္ကဲ႕… ေရြးပါဆုိတာ ကုိယ္တကယ္လက္တြဲႏုိင္မယ္႕လူမ်ိဳးကိုေျပာတာေပါ႕။ သူမ်ားစံေတြနဲ႕ကိုက္ျပီး ရုပ္ေခ်ာမွ၊ စာေတာ္မွေတြ လုပ္မေနပါနဲ႕။ ပထမဆုံး ကိုယ္တကယ္ခ်စ္ႏုိင္မခ်စ္ႏုိင္ပဲ ေတြးၾကည္႕ပါဦး။ ဒီလူနဲ႕ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ေနရင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနႏုိင္မလားလုိ႕ ေတြးၾကည္႕ရင္ တြဲဖုိ႕သင္႕မသင္႕ ေတြးမိပါလိမ္႕မယ္။ ေနာက္ျပီး ကိုယ္ကလက္ခံႏုိင္ျပီဆုိရင္ ကိုယ္႕အိမ္ကသူ႕ကို၊ သူ႕အိမ္က ကိုယ္႕ကို လက္ခံႏုိင္လားဆုိတာလည္း ထည္႕ေတြးေပးပါဦး။ အဲ… လက္ခံႏုိင္ေလာက္တယ္ဆုိရင္ ျပႆနာမရွိေပမယ္႕ တကယ္လို႕မ်ား အျငင္းခံရႏုိင္ေလာက္တယ္ဆုိရင္ တစ္ၾကိမ္ထပ္စဥ္းစားပါ။ (ဟင္႕အင္း… မရဘူး.. သူ႕ကိုပဲခ်စ္မွာ)ဆုိရင္ေတာ႕ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ၾကံဳလာႏုိင္တဲ႕ မိသားစုျပႆနာေတြကို ရင္ဆုိင္ႏုိင္ေအာင္ ျပင္ဆင္ထားဖုိ႕ေတာ႕လုိမယ္ေနာ္။ (အေပ်ာ္ထားတဲ႕သူေတြအတြက္ေတာ႕ ဘာေတြလာေျပာေနလဲမသိဘူးဆုိျပီး ျဖစ္ေနမယ္နဲ႕တူတယ္ေနာ္)
ဟုတ္ျပီ။ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ ရည္းစားျဖစ္သြားျပီ ဆုိပါစုိ႕။ ပြင္႕လင္းဖုိ႕ ျပင္ပါေတာ႕။ ပြင္႕လင္းဖုိ႕ဆုိတာ တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦးၾကားမွာ ဖုံးကြယ္ထားတာမ်ိဳး ဘာဆုိဘာမွမရွိတဲ႕ အေျခအေနကို ထူေထာင္ဖုိ႕ ေျပာတာပါ။ စဥ္းစားၾကည္႕ေလ။ အရင္က ရည္းစားရွိဖူးတာကို လုံး၀မေျပာဘဲထားလုိ႕ အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင္႕ သူသိသြားရင္ ျပႆနာမတက္ႏုိင္ဘူးလား။ အဲ… ဒါေပမဲ႕.. တစ္ခါႏွစ္ခါေလာက္ ရည္းစားထားဖူးတယ္လို႕ ေျပာျပီးရင္ေတာ႕ ထပ္အစမေဖာ္နဲ႕ေတာ႕ေနာ္။ ေတာ္ၾကာ… အရင္လူကို မေမ႕ေသးဘူးလို႕ အထင္ခံရလိမ္႕မယ္။ ေနာက္ထပ္ပြင္႕လင္းရမယ္႕ဟာေတြက အနာဂတ္ရည္မွန္းခ်က္တုိ႕၊ တက္ေနတဲ႕ေက်ာင္း၊ က်ဴရွင္အကုန္(ဒါကေတာ႕ သိသားပဲလုိ႕ မေတြးနဲ႕ေနာ္၊ တခ်ိဳ႕ေတြက မေျပာၾကဘူး)၊ ေနာက္ျပီးေတာ႕… ဘာေတြမၾကိဳက္ဘူး၊ ဘယ္လိုမ်ိဳးေတာ႕ လက္ခံႏုိင္တယ္ ဘာညာေပါ႕။ ခ်ိန္းေတြ႕တုိင္းအဲဒါေတြ ထုိင္ေျပာခိုင္းေနတာမဟုတ္ပါဘူးေနာ္။ စကားၾကံဳလာရင္ ထည္႕ေျပာဖုိ႕ပါ။ ဥပမာ- သူကေဆးလိပ္ၾကိဳက္တယ္၊ ကုိယ္ကအနံ႕မခံႏုိင္ဘူးဆုိရင္ “ေသာက္ခ်င္ရင္ေတာ႕ေသာက္၊ ႏွစ္ေယာက္အတူတူရွိေနတုန္းေတာ႕ မေသာက္နဲ႕”ဆိုျပီး ညိွလုိ႕ရတယ္ေလ။ ေယာက်ၤားေလးေတြဆုိလည္း အလွၾကိဳက္တဲ႕ မိန္းကေလးကို စကတ္တုိနံ႕နံ႕ေလးေတြ မ၀တ္ေစခ်င္ဘူးဆုိရင္ “စကတ္ေတာ႕၀တ္၊ ဒူးနားေလာက္ေရာက္တာ၀တ္”ဆုိျပီး ေဆြးေႏြးလို႕ရတယ္မလား။ ကိုယ္လုံး၀လက္မခံႏုိင္တဲ႕အခ်က္ေတြကိုေတာ႕ ျပတ္ျပတ္သားသား ၾကိဳေျပာထားတာ အေကာင္းဆုံးပါပဲ။ တကယ္လို႕မ်ား… မေျပာျဖစ္ခဲ႕ရင္ ကုိယ္ဘယ္လိုမွ သည္းမခံႏုိင္တဲ႕ကိစၥကို သူလုပ္လာခဲ႕တဲ႕ေန႕မွာ ရွင္းမရ၊ လင္းမရျဖစ္ကုန္လိမ္႕မယ္ေနာ္။
ေနာက္ျပီး ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ေနရင္ အေကာင္းဆုံးပါပဲ။ “ရည္းစားေတြပဲ ခ်စ္မွာေပါ႕” ဆုိေပမယ္႕ တခ်ိဳ႕ေတြက တစ္ပတ္မွာသုံးရက္ေလာက္ စကားမေျပာၾကတာ ျမင္ဖူးလို႕ပါ။ အေပ်ာ္တမ္းစိတ္ေကာက္တာက အစပိုင္းေကာင္းေပမယ္႕ ခ်စ္သက္တမ္းၾကာလာရင္ ျပႆနာအၾကီးၾကီး ျဖစ္လာႏုိင္တယ္ေနာ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားမွာဆုိလည္း ေနာက္ေျပာင္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္႕ခ်စ္သူဘက္ကပဲလိုက္ပါ။ ဘာရယ္မဟုတ္တဲ႕ ေသးေသးဖြဲဖြဲေလးေတြဆုိေပမယ္႕လည္း သူစိတ္ထိခုိက္ႏုိင္တာကို သတိျပဳရမယ္ေလ။ ေနာက္ျပီးေတာ႕… ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ လူမ၀င္ပါေစနဲ႕၊ သူမ်ားေျပာမွ ကုိယ္႕အေၾကာင္းသူသိရတာမ်ိဳး မျဖစ္ပါေစနဲ႕ေနာ္။
မေတြ႕ရတဲ႕အခ်ိန္ေတြမွာလည္း အဆက္အသြယ္မျပတ္ပါေစနဲ႕။ လူခ်င္းေ၀းေနေပမယ္႕ စိတ္ခ်င္းနီးေနဖုိ႕လိုတယ္ေလ။ ႏွစ္ေယာက္လုံးရဲ႕အခ်စ္ကို ေႏြးေႏြးေထြးေထြးျဖစ္ေအာင္ မီးကင္ေနေပး… အဲေလ… ၾကင္ၾကင္နာနာေနေပးပါ။ တခ်ိဳ႕ေယာက်ၤားေလးေတြ ရွိပါတယ္။ “အဲလိုမ်ိဳးေတြမလုပ္တတ္ဘူး…”ဆုိတဲ႕ သူေတြပါ။ (သားက ရွက္တာကိုးလုိ႕…) အဲလုိလူေတြအတြက္ အၾကံေပးခ်င္တာကေတာ႕… စကားလွလွေလးေတြမေျပာတတ္ရင္ေတာင္ ေမြးေန႕ေတြ၊ အထိမ္းအမွတ္ေန႕ေတြကို မေမ႕မေလ်ာ႕ဘဲ သတိရေနတဲ႕အေၾကာင္းျဖစ္ျဖစ္၊ အလုပ္လုပ္ေနရင္း ဖုန္းေလးျဖစ္ျဖစ္ဆက္တာမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္၊ သူလိုခ်င္ေနတာ တစ္ခုခုကို ၀ယ္ေပးလုိက္တာမ်ိဳး၊ လုပ္ေပးလုိက္တာမ်ိဳးေတြလုပ္ေပးေပါ႕။ အေျပာမရွိရင္ အလုပ္နဲ႕သက္ေသျပရမယ္မဟုတ္လား။
ကဲ… ကဲ… ဒီေလာက္ဆုိ နည္းနည္းေလာက္ေတာ႕ အဆင္ေျပမယ္ထင္ပါတယ္။ ဘာေတြေရးထားမွန္းမသိဘူးဆုိလည္း “အသုံးမက်တာေလးေတြ”ကို သည္းခံေပးပါလို႕။
{December 2, 2008} ေန႕စဥ္ေန႕တုိင္း… ျငီးေငြ႕လာျပီ
တစ္ေန႕တစ္ေန႕ ရွင္သန္ေနရတာ ပ်င္းဖုိ႕ေကာင္းလုိက္တာလို႕ ေတြးမိၾကတဲ႕အခါေတြ ရွိမွာပါ။ အဲလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ။ ဟုတ္ပါျပီ။ အခု အသက္၀င္ေနတဲ႕ ေန႕စဥ္ဘ၀ကို ဖန္တီးဖုိ႕ နည္းလမ္းေလးေတြကို ေ၀မွ်ေပးခ်င္ပါတယ္။
၁) ေန႕စဥ္လုပ္ေနက်ေတြကို တစ္ရက္ေလာက္ေျပာင္းၾကည္႕ပါ။
ၾကည္႕ေနက်siteေတြကို ေရွာင္လုိက္ပါ။ တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးတဲ႕ site၊ တစ္ခါမွ မခ်တ္ဖူးတဲ႕သူေတြနဲ႕ ၀င္ေရာၾကည္႕လိုက္ပါ။ အသစ္အဆန္းတစ္ခုရဖုိ႕ အာမခံပါတယ္။ တစ္ခုအဆင္မေျပရင္ ေနာက္တစ္ခုေျပာင္းၾကည္႕ဖုိ႕ေတာ႕ လုိတာေပါ႕ေလ။ သြားေနက်လက္ဖက္ရည္ဆုိင္၊ ေကာ္ဖီဆုိင္ေတြကိုလည္း မသြားဘဲ တျခားတစ္ဆုိင္ဆုိင္မွာ သြားထုိင္ၾကည္႕ပါ။ ပတ္၀န္းက်င္အသစ္ေၾကာင္႕ တစ္ေန႕တာျငီးေငြ႕မႈကို နည္းနည္းျဖစ္ျဖစ္ ေလ်ာ႕က်ေစႏုိင္ပါလိမ္႕မယ္။ ပုံမွန္ထေနတဲ႕အခ်ိန္ထက္ ေနာက္က်ျပီးျဖစ္ျဖစ္၊ ေစာျပီးျဖစ္ျဖစ္ ထၾကည္႕ပါ။ ၉နာရီေလာက္ထေနက်လူအတြက္ မနက္၅နာရီျမင္ကြင္းက အသစ္အဆန္းခံစားရေစသလို၊ ၆နာရီထေနက်လူအတြက္ ၉နာရီထတာကလည္း တစ္မ်ိဳးဆန္းသစ္ေစပါလိမ္႕မယ္။ ျပီးရင္ နားေထာင္ေနက်သီခ်င္းေတြကို ပိတ္ျပီး မၾကားဖူးတဲ႕ ခပ္စိမ္းစိမ္းသီခ်င္းမ်ိဳးနားေထာင္ၾကည္႕ပါ။ ဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္းဖတ္ရင္ေတာင္ ဖတ္ေနက်မဟုတ္တာေတြ ေရြးဖတ္ၾကည္႕ပါ။ လူဆုိတာ ဆန္းသစ္ေနရတယ္မဟုတ္လား။
၂) ပတ္၀န္းက်င္ အေနအထားကို ေျပာင္းၾကည္႕ပါ။
ကိုယ္ပိုင္အခန္းနဲ႕ ေနတဲ႕သူေတြဆုိရင္ စားပြဲေတြ၊ ကုတင္ေတြ၊ မွန္တင္ခုံေတြကုိ ေနရာေျပာင္းေပးလိုက္ပါ။ အခန္းထဲ၀င္လိုက္တာနဲ႕ စိတ္ကလန္းဆန္းေနပါလိမ္႕မယ္။ ကိုယ္ပိုင္အခန္းမဟုတ္ဘူးဆုိလည္း၊ အိပ္ရာခင္းေတြ၊ ေခါင္းအုံးစြပ္ေတြကို လဲေပးလိုက္ပါ။ မ၀တ္တာၾကာတဲ႕ အ၀တ္ကိုေရြး၀တ္ၾကည္႕ပါ။ မွန္ထဲမွာ လူအသစ္တစ္ေယာက္ကို ျမင္ရပါလိမ္႕မယ္။ အလုပ္မွာဆုိလည္း ကိုယ္႕စားပြဲေပၚမွာ ဘယ္ဘက္ကပစၥည္းေတြနဲ႕ ညာဘက္ကပစၥည္းေတြကို ေျပာင္းေပးလိုက္ပါ။ စိတ္ကအလုိလုိလန္းလာပါလိမ္႕မယ္။
၃)လုပ္စရာမရွိဘူးဆုိရင္….
တစ္ေန႕တစ္ေန႕ သိပ္ပ်င္းတာပဲဆုိရင္ေတာ႕ ဒီနည္းေလးေတြကို အသုံး၀င္ႏုိင္ပါလိမ္႕မယ္။ အုိရီဂါမီေခါက္ၾကည္႕ပါ။ ၾကိဳးၾကာတုိ႕၊ ၾကယ္တုိ႕မဟုတ္ဘဲ အသစ္အဆန္းေလးေတြေခါက္ၾကည္႕ပါ။ ေအာက္မွာlinkေပးထားပါတယ္။ အဲဒီမွာ ေခါက္နည္းအျပည္႕အစုံရွိပါတယ္။ အဲဒါကိုမွ ပ်င္းေသးတယ္ဆုိရင္ ဥာဏ္စမ္းေလးေတြ၊ psycho testေတြေျဖၾကည္႕ပါ။ အေျဖရဲ႕ရလဒ္ကို ဘယ္လိုျဖစ္မလဲလုိ႕ ေမွ်ာ္လင္႕ရတာ စိတ္၀င္စားဖုိ႕ ေကာင္းပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ၾကည္႕ေနက်မဟုတ္တဲ႕ ရုပ္ရွင္ေတြၾကည္႕ပါ။ ဒီလုိေျပာေနတာၾကာပါတယ္။ လုပ္စရာမရွိတဲ႕သူေတြအတြက္ ေအာက္ကလုပ္စရာစာရင္းကို ဖတ္ၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ေနာ္။
၁) အုိရီဂါမီေခါက္မယ္(www.origami-instructions.com)
၂)သီခ်င္းအသစ္တစ္ေခြနားေထာင္မယ္
၃)မၾကည္႕ဖူးေသးတဲ႕ ဇာတ္လမ္းလုိမ်ိဳးၾကည္႕မယ္
၄)sudokuေဆာ႕မယ္
၅)blogအသစ္လုပ္မယ္
၆)မသြားဖူးေသးတဲ႕ ေကာ္ဖီဆုိင္သြားၾကည္႕မယ္
၇)မေတြ႕ရတာၾကာတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ ဖုန္းဆက္မယ္
၈)ငယ္ငယ္တုန္းက သိမ္းထားတဲ႕ တုိလီမုတ္စေလးေတြရွာထုတ္ျပီး အတိတ္ကို အရသာခံမယ္
၉)တရားထုိင္ၾကည္႕မယ္
၁၀)ရုပ္ရွင္သြားၾကည္႕မယ္
၁၁)သူငယ္ခ်င္းေတြစုျပီး ခပ္ေ၀းေ၀းတစ္ေနရာသြားမယ္(တုိင္းရင္းသားေက်းရြာတုိ႕၊ ဇလြန္တုိ႕၊ ေလွာ္ကားတုိ႕ေပါ႕)
၁၂)ဖိတ္စာအေဟာင္းေတြျဖတ္၊ အဲဒီအေပၚမွာေလွ်ာက္ဆြဲ၊ ကပ္ခြာေတြကပ္ျပီး ေမြးေန႕ကတ္ေလးေတြလုပ္မယ္
၁၃)ေကာ္ဖီအမႈန္႕ကိုေဖ်ာ္၊ ႏွပ္ျပီး ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႕ကားၾကည္႕ရင္း အိပ္မယ္
၁၄)ဆုိင္မွာေခါင္းသြားေလွ်ာ္မယ္
၁၅)ဆံပင္ပုံစံေျပာင္းလုိက္မယ္
၁၆)အက်ၤီ၊ေဘာင္းဘီ၊စကတ္အေဟာင္းေတြကို ျဖတ္၊ညွပ္၊ကပ္ျပီး အသစ္လုပ္ၾကည္႕မယ္
ကဲ… ဒီနည္းေတြထဲက တစ္ခုေလာက္ေတာ႕ အသုံးတည္႕ေလာက္ပါရဲ႕ေနာ္။
{December 2, 2008} ဂ်ပန္စာအေျခခံ-၁(ဗ်ည္းႏွင္႕သရအသံထြက္မ်ား)
ဂ်ပန္စာဆုိတာ အမ်ားသိတဲ႕အတုိင္း တရုတ္စာကေန ဆင္းသက္လာတာပါ။ တရုတ္ႏုိင္ငံကေန ဗုဒၶဘာသာဆုိင္ရာ စာေပေတြကို ဆက္ခံရာကေန တရုတ္စာလုံးေတြကို ဂ်ပန္စာလုံးအျဖစ္ တီထြင္ေျပာင္းလဲခဲ႕တာပါ။ တရုတ္စာလုံးေတြကို ဆက္သုံးေနတာလည္း ရွိပါတယ္။ စာလုံးပုံစံတူေပမယ္႕ အသံထြက္ကြဲသြားပါတယ္။ ဂ်ပန္စာ ေလးမ်ိဳးရွိပါတယ္။
၁) hiragana(ဟီရဂါ႕န)
၂) katakana(ခါတာ႕ခါ႕န)
၃) kanji(ခန္းဂ်ီး)
၄) romaji(ရုိမားဂ်ီး)
ဆုိျပီးေလးမ်ိဳးရွိပါတယ္။
Hiraganaနဲ႕katakanaကဂ်ပန္စာလုံးေတြပါ။ ႏွစ္မိ်ဳးလုံး အသံထြက္တူတူပါပဲ။ hiraganaကဂ်ပန္စာလုံးေတြ အတြက္သုံးျပီး katakanaက ေမြးစားစကားလုံး(ဥပမာ…ကြန္ပ်ဴတာ၊ တီဗြီ၊ ေခ်ာကလက္)ေတြကို ေရးရာမွာသုံးပါတယ္။ ျမန္မာနာမည္ေတြလုိမ်ိဳး ႏုိင္ငံျခားအသံထြက္အကုန္လုံးကို katakanaနဲ႕ေရးပါတယ္။ အသံထြက္အတုိင္း ေပါင္းဖုိ႕လိုတဲ႕ ေနရာမ်ိဳးမွာ katakanaကိုသုံးပါတယ္။ kanjiကေတာ႕ တရုတ္စာလုံးေတြပါ။ ဂ်ပန္ကိုယ္ပိုင္kanjiေတြရွိေပမယ္႕ နည္းပါတယ္။ romajiကေတာ႕ ဂ်ပန္စာသင္တဲ႕ ႏုိင္ငံျခားသားေတြအတြက္ ဖန္တီးေပးထားတာပါ။ ေျပာရရင္ ကၽြန္မတုိ႕ေတြသုံးေနတဲ႕ myanglishလိုပါပဲ။ အဂၤလိပ္စာလုံးေတြနဲ႕ပဲ ဂ်ပန္အသံထြက္ကို သင္တာပါ။
အခုေအာက္မွာေဖာ္ျပထားတဲ႕ဇယားက romajiနဲ႕ဂ်ပန္အကၡရာေတြကို ေရးျပထားတာပါ။ hiraganaနဲ႕ katakanaရဲ႕ အသံထြက္ေတြလို႕လည္း ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ အလြတ္က်က္ဖုိ႕ လိုပါတယ္။ Read the rest of this entry »
{December 2, 2008} ဘယ္ဟာတန္ဖုိးထားလဲ
ကိုယ္႕ကိုယ္ကိုယ္ ဘယ္လိုလူလဲလို႕ ဆန္းစစ္ၾကည္႕ၾကရေအာင္ပါ။ ဒီနည္းေလးကို ၾကားဖူးတဲ႕သူေတြလည္း ရွိေကာင္း ရွိႏုိင္ပါတယ္။ မၾကားဖူးေသးတဲ႕သူေတြအတြက္ေတာ႕ အေပ်ာ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေျဖၾကည္႕လုိက္ရေအာင္ေနာ္။
တစ္ခါတုန္းက ေမာင္လွနဲ႕ မျမဆုိတဲ႕ သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ႕ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ရွိပါတယ္တဲ႕။ သူတုိ႕ႏွစ္ေယာက္က ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ၾကလဲဆုိရင္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မ်က္စိေအာက္က အေပ်ာက္မခံႏုိင္ေလာက္ေအာင္ပါပဲတဲ႕။ အဲလုိနဲ႕…. တစ္ေန႕က်ေတာ႕ သူတုိ႕ေနတဲ႕ရြာမွာ မုန္တုိင္းတုိက္ပါတယ္တဲ႕။ မုန္တုိင္းတုိက္လုိ႕ သူတုိ႕ႏွစ္ေယာက္ကြဲသြားျပီးေတာ႕ မျမက ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းကို ေရာက္သြားပါသတဲ႕။ ေမာင္လွကေတာ႕ မုန္တုိင္းစဲသြားတဲ႕ေနာက္ မျမကို လုိက္ရွာတာေပါ႕ေလ။ ဒါေပမဲ႕ မေတြ႕ပါဘူးတဲ႕။ ဟုိဘက္ကမး္ေရာက္ေနတာကုိး။ ေမာင္လွက မျမဟုိဘက္ကမ္းေရာက္ေနမယ္လို႕ မထင္ဘူးေလ။ အဲဒါနဲ႕ မျမက မေနႏုိင္မထုိင္ႏုိင္ျဖစ္ျပီးေတာ႕ ေမာင္လွရွိတဲ႕ဘက္ကို ကူးဖုိ႕လုပ္ပါသတဲ႕။ ဒါေပမဲ႕ မုန္တုိင္းစဲစဆုိေတာ႕ ျမစ္ထဲမွာ ကူးတုိ႕ေလွက သိပ္မရွိဘူးတဲ႕။ မျမျမစ္ဆိပ္ကိုေရာက္ေတာ႕ ေလွဆုိလို႕ တစ္စီးပဲရွိတယ္တဲ႕။ အဲဒါနဲ႕ မျမကအဲဒီေလွနားကပ္သြားျပီး “ဟုိဘက္ကမ္းကိုလိုက္ပို႕ႏုိင္မလား”လုိ႕ ေမးတယ္တဲ႕။ ဟုိေလွသမားက “လိုက္ေတာ႕ လိုက္ပို႕ႏုိင္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ႕ ၅၀၀၀ေပးရမယ္”လို႕ေျပာတယ္တဲ႕။ မျမဒုကၡေရာက္ေတာ႕တာေပါ႕။ ပုံမွန္ဆုိ ဒီခရီးက ၅၀၀၊ ၁၀၀၀ေလာက္ပဲ က်တာကိုး။ သူ႕မွာကလည္း ပိုက္ဆံမရွိ၊ ေမာင္လွကိုလည္း ေတြ႕ခ်င္နဲ႕ စိတ္ေတြညစ္ေနတုန္း သူေဌးတစ္ေယာက္က သူတုိ႕ႏွစ္ေယာက္နားေရာက္လာတယ္တဲ႕။ ေမးရင္းျမန္းရင္းနဲ႕ မျမအျဖစ္ကို သိသြားေတာ႕ အဲဒီေငြကို သူေပးေပးပါ႕မယ္လို႕ ေျပာတယ္။ ဒါေပမဲ႕ သူနဲ႕ တစ္ညလုိက္အိပ္ရမယ္တဲ႕ေလ။ မျမကေတာ႕ ဘာလုပ္လို႕လုပ္ရမွန္းကို မသိေတာ႕ဘူးတဲ႕။ ဒါေပမဲ႕ ေမာင္လွကို ေတြ႕ခ်င္စိတ္ကသိပ္အားၾကီးေန႕ေတာ႕ သူေဌးၾကီးေျပာတာကို သေဘာတူျပီး တစ္ညလိုက္အိပ္လိုက္သတဲ႕။ အဲဒါနဲ႕ေနာက္ေန႕က်ေတာ႕ ပိုက္ဆံရျပီး ေလွသမားကိုေပးေတာ႕ ေလွသမားကလည္း ဟုိဘက္ကမ္းပို႕ေပးတာေပါ႕။ ေနာက္ေတာ႕ ေမာင္လွနဲ႕ ျပန္ေတြ႕ျပီး ၀မ္းသာအားရနဲ႕ ေနာက္တစ္ခါမခြဲေတာ႕ဘူးဆုိျပီး ေပါင္းသင္းေနထုိင္ၾကတယ္တဲ႕။ ဒါေပမဲ႕ ဇာတ္လမ္းက မျပီးေသးဘူး။ သူတုိ႕လင္မယား ေနသားက်ေနတုန္းမွာ ဟုိဘက္ကမး္က ေမာင္ျဖဴဆုိတဲ႕ ေမာင္လွသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေရာက္လာတယ္တဲ႕။ သူကမျမကို သူ႕သူငယ္ခ်င္းလုပ္သူက ယူထားတာေတြ႕ေတာ႕ အံၾသသြားသတဲ႕။ တစ္ခါတုန္းက သူေဌးအိမ္မွာ အိပ္ဖူးတဲ႕ကိစၥကို သိေနေတာ႕ ေမာင္လွကုိ “မင္းမိန္းမက သူေဌးတစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ညအိပ္ဖူးတယ္ကြ”လို႕ ေျပာျပလုိက္တယ္တဲ႕ေလ။ အဲဒါနဲ႕ ေမာင္လွလည္း ယမ္းပုံမီးက်ျဖစ္ျပီး မျမကို ေမာင္းထုတ္လိုက္တယ္တဲ႕ေလ။
ကဲ… ဒီဇာတ္လမ္းမွာ ဘယ္သူအမွန္ဆုံးလဲ။ ဘယ္သူအမွားဆုံးလဲ။ အမွန္ဆုံးကေနအမွားဆုံးကို တစ္ႏွစ္သုံးေလးငါးစီျပီး စဥ္းစားၾကည္႕လုိက္ပါ။
ဟုတ္ကဲ႕…. ရလဒ္ကေတာ႕ ေအာက္ပါအတုိင္းပါ။
ေမာင္လွ=ကိုယ္က်င္႕သိကၡာ၊ မျမ=အခ်စ္၊ ေလွသမား=ေငြေၾကး၊ သူေဌး=ရမၼက္၊ ေမာင္ျဖဴ=သူငယ္ခ်င္း
ဒီေလာက္ဆုိ ကိုယ္က ဘယ္အရာကိုတန္ဖုိးအထားဆုံးလဲဆိုတာ ခန္႕မွန္းႏုိင္ျပီေပါ႕ေနာ္။
{December 2, 2008} သူငယ္ခ်င္း
ငယ္ကစ လက္ယွက္တြဲ
ခက္ခဲလည္း ျဖတ္ေက်ာ္
တစ္သက္ျမဲ မွတ္ေခၚတာ
ျပတ္ေရာ္ရန္ မမွန္း။
တူေျပးကာ ေခၚကစားရယ္
ေပ်ာ္တပါး ျဖစ္ပုံအလြမ္း။
သင္အံကာ တူက်က္မွတ္တယ္
ျဖဴသက္ထပ္ ခ်စ္ပုံရယ္ဆန္း။
ခါတစ္ေလ ရန္ျဖစ္တမ္းတို႕
မွန္အခ်စ္စမ္း ကစားတယ္။
မၾကာပါ ျပန္ကာေခၚလို႕
ျမန္စြာေပ်ာ္ ကေလးရြယ္။
ကံၾကမၼာ ျပန္ကာလည္သည္
ျမန္မၾကာတယ္ ခြဲရလို႕
စြဲတသ လြမ္းကာရယ္
တမ္းတလာတယ္။
ရင္ထဲ၀ယ္ေတာ့ ရွိၾကမယ္ထင္
သတိရလြယ္ရင္ ေတြ႕ဖို႕မွန္းတယ္ေလး။
{December 2, 2008} မွတစ္ပါးအျခားမရွိ
အၾကင္သူသည္…
ႏွလုံးသား၏ေစစားမႈကို နားမလည္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း
ဦးေႏွာက္၏အေစအပါး ျဖစ္ေနလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း
အခ်စ္အဘိဓာန္ ေပ်ာက္ဆုံးေနလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း
အမုန္းလက္ေဆာင္ လက္၀ယ္ရွိေနလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း
အၾကင္နာစမ္းေရႏွင့္ ေ၀းကြာေနလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း
အာဃတကမး္ေျခ၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ေနလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း
ေမတၱာေဂဟာ၌ မေနထုိင္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း
အတၱေျမမွာႏွစ္ထပ္သီးစား စုိက္ပ်ိဳးေနလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း
ထုိသူသည္…
လူသားတုိ႕၏ေမြ႕ေလ်ာ္မႈကို မရႈစိမ့္ေသာမာရ္နတ္မွ
ေစလႊတ္လိုက္သည့္ တမန္ေတာ္သာျဖစ္သည္။
