“ဒီေန႕လည္း ၂၀၀ဖိုးပဲ မဟုတ္လား ဦး”

ဦးျမလြင္ ေခါင္းညိတ္ျပလုိက္သည္။ သူကေန႕တုိင္း အိမ္ေရွ႕တြင္ စပါးတြဲခ်ိတ္၍ စာကေလးမ်ားကို ဒါနျပဳေနသူျဖစ္သည္။ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတာ႕ ေထြေထြထူးထူးရွိ၍ မဟုတ္။ မည္သူမွ်မရွိေသာ အိ္မ္တြင္ စာကေလးအသံမ်ားျဖင္႕ အနည္းငယ္စိုျပည္ေစလိုသည္ကိုေတာ႕ ၀န္ခံရမည္။ သို႕ေသာ္ စာကေလးမ်ား လြယ္လြယ္ကူကူ အစာရွာရေစရန္လည္း ဆႏၵရွိ၍ ျဖစ္သည္။

ယခင္က စပါးတြဲကို ထုိကေလးဆီမွ ၀ယ္လိုက္၊ ဤကေလးထံမွ ၀ယ္လုိက္နဲ႕ အတည္တက်မရွိ။ ၾကာေတာ႕လည္း ကေလးမ်ားကို အကဲခတ္မိလာသည္။ တီးမိေခါက္မိ ရွိလာသည္။

“မင္းတုိ႕က ဘယ္ကလာတာလဲကြ”

“ဒလကေလ၊ ကမ္းကူးျပီးလာတာ၊ သားတုိ႕က ဟုိဘက္ကမ္းမွာေနတာ”